SanderusSintGenesiusRodePriorijvanZevenborren

Op deze prent van Sanderus is de herwerkte versie te zien van een prent van Priorij Zevenborren in Sint-Genesius-Rode.

Deze prent werd gepubliceerd in de heruitgave in 1726-1727 van de Chorographia Sacra Brabantiae van Sanderus (1659).

De Priorij Zevenborren of Zevenbronnen is een voormalig augustijnerklooster (1389-1784) in de gemeente Sint-Genesius-Rode in de provincie Vlaams-Brabant.

De priorij lag in een bronnenrijk valleigebied dat toen nog deel was van het Zoniënwoud en waarin zich vijvers hadden gevormd. De plaats situeerde zich tussen het huidige Hallerbos en het kasteeldomein van Revelingen, ten zuiden van Dworp en Alsemberg.

Zevenborren was ontstaan als een kluis gesticht door Gielis van Bredeycke, kapelaan van de Anderlechtse Sint-Guidokerk.

Hij trok zich terug in het woud met enkele gezellen en kon rekenen op de steun van de kerkelijke en wereldlijke hiërarchie (inwijding van de kapel door de hulpbisschop van Kamerijk op 11 april 1388; schenking van de gronden door hertogin
Johanna van Brabant bij akte van 4 november 1388).

In het Zoniënwoud bevonden zich nog twee andere conventen: de Priorij Groenendaal en de priorij Rood Klooster. Alle drie hadden ze de regel van de kanunniken van Saint-Victor aangenomen, voorgestaan door Jan van Ruusbroec. Ze vormden in 1402 een monastieke congregatie onder leiding van Groenendaal. In 1412 traden ze gezamenlijk toe tot de Congregatie van Windesheim.

De monniken van Zevenborren hielden toezicht op het klooster van de reguliere kanunnikessen van Onze Lieve Vrouw ter Cluysen in Eigenbrakel (1399-1456). Op vraag van Jan van Huldenberg stichtte Bredeycke een tweede priorij in Bois-Seigneur-Isaac (1416).

In 1554 bivakkeerde het leger van keizer Karel V, aangevoerd door Emanuel Filibert van Savoye, in het nabije Sart-Moulin.

De priorij kwam niet zonder grote averij uit deze episode.

Het uitzicht van de priorij is vooral bekend van deze prent van Sanderus in de Chorographia Sacra Brabantiae.

Op het einde van de 18e eeuw bevond Zevenborren zich in slechte staat. De priorij behoorde tot de religieuze instellingen die in 1784 werden opgeheven door keizer Jozef II (edict van 17 maart 1783).

De gebouwen werden afgebroken, behalve de abdijhoeve, de schuur en een deel van de brouwerij. De huidige gebouwen van de hoeve situeren zich op de plaats van de vroegere abdijhoeve, maar de inplanting van de gebouwen is in de loop der tijden gewijzigd. Er kwam een papierfabriek en het gastenverblijf werd grondig omgebouwd tot een kasteeltje met een landschappelijk park.

(Bronvermelding: Wikipedia)