SanderusSintAndriesKasteelBloemendale

Op deze prent van Sanderus is het voormalig Kasteel Bloemendale te zien.

Het kasteel bestaat nog en is gelegen langs de huidige Bloemendalestraat te Sint-Andries. Sint-Andries is sinds 1971 een deelgemeente van de stad Brugge in de provincie West-Vlaanderen.

De toegang tot het kasteeldomein wordt gevormd door een dreef. De dreef gaat over in een manshoge haag bij het begin van het park.

Het kasteel heeft grosso modo een L-vormige plattegrond en is gelegen ten oosten van een omwalling. Het huidige uitzicht is fasegewijs tot stand gekomen.

Omstreeks 1561 stond het Kasteel Bloemendale reeds op de kaart van Pourbus. Het kasteel werd omgeven door een dubbele omwalling.

In 1600 werd het kasteeldomein verkocht door Jan Bernard de Cuellar aan Th. De Dyckere.

Volgens een document van 1613 was het domein toen eigendom van Jan de Matanca.

Op deze prent van omstreeks 1640 geeft Sanderus een weergave van het domein met de typische opper- en neerhofstructuur. Het neerhof was toegankelijk via een poort afgewerkt met kantelen bovenaan. Het opperhof met het kasteel op L-vormige plattegrond en deels opgetrokken in renaissancestijl was toegankelijk via een brug vermoedelijk voorzien van schilddragende leeuwen. Het achterliggende poortgebouw was voorzien van een klokgevel geritmeerd door pilasters. Erachter bevond zich de binnenkoer voorzien van een gekanteelde ommuring. Links bevond zich een breedhuis waarachter een traptoren met een klokvormige torenhelmbekroning en een windvaan. Uiterst links stond eveneens een breedhuis met haaks erop een diephuis.

In 1693 werd het domein (opperhof en neerhof) verkocht door Jan de Matanca aan Michiel Laureins.
Vermoedelijk in 1747 werd het kasteel verbouwd.

Op de kaart van Ferraris (1777) staat het domein weergegeven met een lange toegangsdreef. De opper- en neerhofstructuur is nog steeds aanwezig.

In 1839 werd het domein opgesplitst door de aanleg van de spoorweg.

Omstreeks 1870 werd het neerhof grondig gewijzigd. Hierdoor verdween een deel van de omwalling. De hoeve werd grondig verbouwd en uitgebreid in oostelijke richting. De centrale waterpartij in de tuin van het kasteel verdween. De huidige remise gebouwen dateren uit die periode.

In 1908-1909 werd het kasteel zelf grondig verbouwd, doch met behoud van de oude kern. Het werd uitgebreid met een nieuwe vleugel in noordelijke richting. Deze nieuwe vleugel werd opgetrokken in een eenvoudige neogotische stijl.

(Bronvermelding: Onroerenderfgoed.be)