De prenten van Antonius Sanderus (17e eeuw)
MENU
Terug naar HOMEPAGINA
Terug naar INHOUDSOPGAVE
KORTRIJK - ONZE-LIEVE-VROUWEKERK
(Antonius Sanderus – Flandria Illustrata 1641)
Op deze uitsnede van de plattegrond van Kortrijk uit de Flandria Illustrata van Sanderus is de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Kortrijk te zien.
De Onze-Lieve-Vrouwekerk bevindt zich op het Deken Zegerplein in Kortrijk (provincie West-Vlaanderen).
De Onze-Lieve-Vrouwekerk werd opgericht als een kapittelkerk en is sinds 1797 een parochiekerk. Het is een zogenaamde kruisbasiliek.
Er werd reeds een eerste bedehuis opgericht op deze plaats tussen het einde van de 12e en het begin van de 13e eeuw binnen het domein van het grafelijk kasteel van Boudewijn IX, na zijn belofte een kapittelkerk op te richten, zijnde een capella bestaande uit een koorpartij.
In de tweede helft van de 13e eeuw werd er nog een kruisbeuk en een driebeukig schip aan toegevoegd.
Omstreeks het jaar 1300 -1301 werd de kapel van het verbeurdverklaard grafelijk domein opgenomen in een Franse, koninklijke dwangburcht en vormde ze er de voorburcht van. Ze werd ervan gescheiden door een oudere gracht en werd omgeven door een grote stenen weermuur. In dezelfde periode werd het koor gesloopt en werd er een ruimer koor gebouwd.
Omstreeks 1370-1372 werd de Gravenkapel, de zogenaamde Sint-Catharinakapel, tegenaan de Onze-Lieve-Vrouwekerk gebouwd in opdracht van Lodewijk van Male, waarbij een zuidelijke koorkapel gesloopt werd.
In 1382 staken de Bretoense opstandelingen, na de veldslag van Westrozebeke, de kerk in brand. Vanaf 1410 gebeurden er herstellingswerken.
Van 1418 tot 1421 werd de Onze-Lieve-Vrouwekapel ten noorden van de kooromgang gebouwd, die zowel een dekenkapel als een bibliotheek omvatte.
In 1578 werd de kerk geplunderd door Gentse Calvinisten.
Op deze prent van Sanderus (1641) staat de kerk afgebeeld met 2 spitse torens.
In 1731 gebeurden er verfraaiingswerken. In 1770-1771 werd een doksaal gebouwd. In 1786 werd een classicistisch portaal gebouwd en in 1791 kwam er een nieuwe sacristie. Vanaf 1797 werd de kerk een parochiekerk.
Omstreeks 1905 werd het portaal gesloopt. Ook enkele opslagplaatsen bij de kerk werden afgebroken.
In 1944 liep de kerk ernstige schade op. Tussen 1949 en 1966 werd deze schade weer hersteld.
(Bronvermelding: Onroerenderfgoed.be; Wikipedia)