SVWaarmaardeKerk

Op deze tekening van Séraphin Vermote van 1813 is de Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte en Sint-Eligiuskerk te zien in Waarmaarde. Waarmaarde is thans een deelgemeente van Avelgem in de provincie West-Vlaanderen.

Deze kerk is nog steeds de parochiekerk van Waarmaarde en is gelegen aan de Onze-Lieve-Vrouwstraat.

In 1119 werd de kerk voor de eerste maal vermeld, toen het patronaatsrecht geschonken werd aan de Abdij van Saint-Thierry nabij Reims. In 1185 werd Waarmaarde voor het eerst als een zelfstandige parochie vermeld. Omstreeks 1220 werd een kerk in laatromaanse stijl gebouwd. Het was vermoedelijk een eenbeukig kruiskerkje met een vieringtoren.

De benedenbouw van de vieringtoren, de zuidelijke transeptarm en een deel van de zuidmuur van het koor en de zuidgevel bleven bewaard. In de 13e eeuw werd een vroeggotische noordbeuk toegevoegd. Vermoedelijk werd in de 14e eeuw de noordelijke transeptarm afgebroken en herbouwd, even lang als de noordbeuk breed was.

In 1485 werd de kerk beschadigd door het garnizoen van Oudenaarde. Bij het herstel werd de kerk waarschijnlijk uitgebreid met een groter koor en zijkoor.

In 1568 werd de kerk opnieuw beschadigd, nu door de Geuzen.

In de 17e eeuw werd de toren verhoogd en voorzien van een nieuwe spits.

Ten slotte volgde in 1900-1901 een uitbreiding en verbouwing. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk beschadigd en hersteld in 1925-1926. Ook in 1940 werd de zuidelijke transeptarm zwaar beschadigd.

Deze kerk betreft op heden een tweebeukige kruiskerk met een vieringtoren, grotendeels uitgevoerd in Doornikse steen.

De noordbeuk en het koor werden in baksteen uitgevoerd. Mogelijk werd puin van Romeinse bouwwerken gebruikt bij het optrekken van de laatromaanse kerk. De laatromaanse vieringtoren heeft een vierkante plattegrond en wordt gedekt door een tentdak.

We bemerken op deze tekening een toren op de heuvel links in de verte.

Dit is waarschijnlijk de nog bestaande Toren in het nabije Kluisbos in Kluisbergen (provincie Oost-Vlaanderen). Deze toren bevindt zich op het hoogste punt van het bos, 141 meter boven de zeespiegel. Momenteel is het uitzicht vanuit deze toren sterk beperkt door de omringende hoge bomen.

Het is een 19e-eeuws bakstenen bouwwerk dat ten tijde van Napoleon als uitkijktoren of seintoren dienst deed. De toren is gebouwd op een grafheuvel uit de bronstijd. Naar verluidt spraken de zogenaamde “Bosgeuzen” hier vroeger het volk toe om ze tot het protestantisme te bekeren. De katholieken maakten fel jacht op deze Bosgeuzen, vandaar dat ze zich op moeilijk toegankelijke plekken, zoals in het Kluisbos, schuil hielden.

(Bronvermelding: Wikipedia)