SVVichteSintStephanusenSintTheodoricuskerk

Op deze tekening van Séraphin Vermote van 1813 is de Sint-Stephanus en Sint-Theodoricuskerk te zien in Vichte, thans een deelgemeente van Anzegem in de provincie West-Vlaanderen. Deze kerk bestaat nog en bevindt zich langs de Kerkdreef. Deze kerk staat thans bekend als “de oude kerk”, aangezien er elders in Vichte ondertussen een nieuwe kerk werd gebouwd.

Het is een in oorsprong romaanse kerk, gelegen vlakbij het zogenaamde “Oud Kasteel” met neerhof van de heren van Vichte. Deze kerk wordt nu omgeven door een grasperk afgezoomd door een beukenhaag. Voorheen was er tot omstreeks 1930 een omringend kerkhof.

De nederzetting Vichte of "Vebta" en deze kerk werden voor het eerst genoemd in een oorkonde van 1119. Ridder Goswin van der Vichte, de eerste heer van Vichte, bouwde vermoedelijk vóór dat jaar een kerk voor zijn onderdanen op zijn domein.

Kort voor 1119 werd de kerk door Lambrecht, bisschop van Noyen en Doornik, tot parochiekerk verheven. Het patronaat van de kerk, die op het grondgebied van de heerlijkheid stond, was tot aan de Franse revolutie in handen van de Heer van Vichte.

Van deze romaanse zaalkerk met westtoren, gebouwd in Doornikse kalksteen, bleven de westgevel, de gevels van het schip en het opgaand metselwerk in de koorwanden en -sluiting bewaard.

Vóór 1363 werd de kerk omgebouwd tot een kruiskerk door de constructie van twee transeptarmen, een vergroting van het koor en de opbouw van een houten klokkentoren tegen de romaanse klokkengevel. De werken werden betaald door Jan van der Vichte en zijn echtgenote Maria Van Halewijn, die beiden begraven werden in het nieuwe koor.

In het eerste kwart van de 15e eeuw werd het noordelijk koor opgericht. Omstreeks 1550 werd de kerk vergroot door de bevolkingstoename. Er werd een zuidelijk koor gebouwd; de oude transeptarm werd hierbij gesloopt en heropgebouwd als deel van de nieuwe beuk.

In 1693 werd een houten kerkdeur in de zuidelijke zijbeuk geplaatst.

Tijdens de 18e eeuw drongen er zich herstellingswerken op aan de ondertussen vervallen kerk. Een nieuwe vloer werd geplaatst in 1730; het dak werd deels vernieuwd in 1757. Er gebeurden verdere herstellingen op het einde van de 18e eeuw. In 1779 was er een toevoeging van een classicistisch portaal en een sacristie.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het gebouw gebruikt voor de Duitse erediensten. Er was schade door de inslag van granaten op het einde van de oorlog waarna er in 1924-1925 restauratiewerken gebeurden.

In 1962 werd elders in Vichte een nieuwe kerk opgetrokken. De oude kerk werd toen gedesafecteerd.

In 1971-1972 werd deze “Oude Kerk” wel gerestaureerd, waarna ze in gebruik genomen werd als culturele ruimte. Een
deel van het meubilair werd naar de nieuwe kerk overgebracht.

Eind 2019 werd de Oude Kerk (Kerkdreef 8) gesloten vanwege ernstige stabiliteitsproblemen door optredende scheuren, waarschijnlijk als gevolg van kleine grondverzakkingen door de droogte, en werd een aanvang genomen met de
restauratiewerken.

(Bronvermelding: Onroerenderfgoed.be)