SVOtegemKasteelDiesvelt

Op deze tekening van Séraphin Vermote is het Kasteel Diesvelt (of Dies(t)veld) te zien in Otegem. Otegem is sinds 1977 een deelgemeente van Zwevegem.

Het kasteel is er thans niet meer.

Er is wel nog de historisch belangrijke hoeve, de Diesvelthoeve, die in de 14de eeuw het centrum was van de gelijknamige heerlijkheid. Het leen van deze heerlijkheid was afhankelijk van het Oudenaardse grafelijke leenhof De Stenen Man. De heren van Diesveld dienden rechtstreeks verantwoording af te leggen bij de Graaf van Vlaanderen. De geschiedenis van de hoeve en de heren klimt op tot in de 14e eeuw.

Voorheen was er eveneens een kasteel op de site, enig restant hiervan zijn naar verluidt nu nog enkele arduinen zuilen in de kelder. Het geheel was waarschijnlijk een combinatie van een opperhof (Kasteel Diesvelt) met een neerhof (de Diesvelthoeve).

Vroeger was de heerlijkheid in het bezit van Michiel van Diesvelt. Het landgoed sterkte zich uit over Otegem, Ingooigem en Tiegem. Michiel van Diesvelt overleed in 1383 en schonk de hoeve aan zijn nicht. Daarna kwam het landgoed in handen van de heren van Mullem tot de 15e eeuw en vervolgens was het domein bezit van het geslacht van Cooighem tot 1541. Daarna veranderde de hoeve vijfmaal van eigenaar tot Guillaume d'Ursel in 1664 de hoeve kocht.

In 1699 werd het domein eigendom van de burgemeester van Oudenaarde en ontvanger van de kanselarij, François van den Broucke. Hij was degene die instond voor de heropbouw; hij maakte er een omwald kasteel van met inrijpoort.

Getuigenissen hiervan vindt men terug in het wapenschild van de familie van den Broucke, eigenaar van de gebouwen van 1699 tot 1765.

De volgende eigenaar in de lijn werd Florentin de Mahieu in 1766.

Het kasteel werd aangeduid op de kaart van Ferraris (1777) als "Chateau Distvelt", een kasteel weergegeven als verschillende gebouwen binnen een omwalling.

Het kasteel werd in 1813 getekend door Séraphin Vermote.

Op de Atlas der Buurtwegen (1841) werd een herkenbare configuratie en walgracht aangeduid als "Chateau de Biesveld".

De toegangspoort werd in 1941 heropgebouwd nadat ze in 1940 door de Duitse vliegtuigen werd verwoest.

De huidige hoeve met heeft een semigesloten opstelling. De noordelijke erfoprit is gemarkeerd door een bakstenen brugje en een in kern 18e-eeuws poortgebouw met een aangesloten stalvleugel. Het sterk aangepaste poortgebouw draagt nog het (herplaatste) wapenschild van de familie van den Broucke.

Er zijn thans een vernieuwd woonhuis, een schuur en een garage op de site. De omwalling bleef slechts gedeeltelijk bewaard.

(Bronvermelding: Onroerenderfgoed.be; Wikipedia)