OostendeWesterstaketsel

Op de ansichtkaart van 1930 is het Westerstaketsel te zien in de badstad Oostende (provincie West-Vlaanderen).

Het staketsel is een houten constructie rond een havengeul: van de kust tot een eind de zee in. Op het einde in zee staan er vaak bakens voor de scheepvaart, zoals een lichtopstand.

Staketsels als havenhoofd zorgen ervoor dat de vaargeul niet meteen verzandt en de haven toegankelijk blijft voor de schepen. Men kan aan de Belgische kust behalve in Oostende ook dergelijke staketsels vinden bij de haveningangen van Nieuwpoort en Blankenberge.

Het staketsel van Blankenberge functioneert van oudsher als wandelpier die vertrekt aan de Montgomerykaai. Het staketsel heeft een havenlicht op de kop en is een essentieel onderdeel van de kusthavenuitrusting in casu van de Oostendse havengeul.

Het Westerstaketsel werd gebouwd in 1888-89 als een opvolger van verschillende gelijkaardige voorgangers die reeds vóór 1834 te Oostende werden gebouwd.

Het staketsel is een materiële getuige van de mogelijkheden op het vlak van de eind-19e-eeuwse houtbouw voor constructies die zeer onderhevig waren aan krachten van mechanische aard, meer bepaald als een waterbouwkundige constructie.

Het staketsel heeft een lengte van ongeveer 650 m en geldt één van 's werelds langste houten staketsels uit die bouwperiode.

Het bouwwerk toont ook de algemene gewijzigde mentaliteit van het publiek aan ten aanzien van strand en zee, waarin een deel van de haveninfrastructuur deel ging uitmaken van het mondaine toeristische leven, waardoor de opeenvolgende staketsels reeds vanaf 1834 voorzien waren van een wandelweg ten behoeve van de kusttoeristen en van de bewoners van Oostende. Deze wandelweg werd in 1888 ook aanzienlijk verbreed.

Vooral het elitaire publiek bracht, in navolging van de koninklijke familie, zijn vakanties vaak door in Oostende. Het Westerstaketsel was gekend als de favoriete wandeling van Koning Leopold II.

(Bronvermelding: Onroerenderfgoed.be; Wikipedia)

Oostende : Westerstaketsel