BlankenbergeOosterstaketsel

Op de ansichtkaart van 1923 is het Oosterstaketsel in Blankenberge (West-Vlaanderen) te zien.

Het Wester- en het Oosterstaketsel werden oorspronkelijk zeker aangelegd in de periode 1863-1871, doch mogelijk reeds in 1860. De staketsels vormen een belangrijke infrastructuur voor een zeehaven, meer bepaald voor het loodsen van de boten in de havengeul.

Reeds in 1872 wees men op de toeristische aantrekkingskracht van vooral Oosterstaketsel. Dit is een fenomeen dat ook nu nog doorleeft. De staketsels trekken veel wandelaars aan. Ze worden ook gebruikt door vissers.

Op het Oosterstaketsel was van oudsher (en nu nog steeds) een drankgelegenheid aanwezig. Uit de ansichtkaart van 1923 blijkt dat het staketsel destijds een mondain gegeven vormde: er werd geflaneerd en gezond.

Het Oosterstaketsel werd in 1907-1908 met ongeveer 80 meter verlengd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de brug en de sluizen praktisch volledig vernield. De staketsels moesten in opdracht van de Duitsers afgebroken worden.

Het Oosterstaketsel werd in 1954 heropgebouwd, doch nog altijd als een traditioneel houten staketsel. Het Westerstaketsel werd pas in 1971 heropgericht als een betonnen constructie.

Het licht gebogen Oosterstaketsel - in aanleg teruggaand op het eerste Oosterstaketsel van de jaren 1860 - vormt een houten constructie op dito in de zeebodem geheide palen. De balken werden gemonteerd met behulp van traditionele gesmede bouten met vierkante koppen.

Op het einde van het staketsel is een witgeschilderd ijzeren lichtpunt (vuurtoren) geplaatst om de boten te geleiden. Ook bij de oorspronkelijke versie was reeds een vuurtorentje aanwezig.

(Bronvermelding: onroerenderfgoed.be)

Blankenberge : Oosterstaketsel